Μετά από το “Παρεκκλήσι και Κατακόμβες” και το “Σανατόριο”, δεν είχα ιδέα τι άλλο θα μπορούσα να περιμένω από την Lockhill. Από τη μία, ένα δωμάτιο που έχει ψηφιστεί ακόμη και ως το καλύτερο στον κόσμο, με μία ροή που θυμίζει το αγαπημένο μου βιντεοπαιχνίδι Resident Evil 4, όπου κάθε στιγμή σε τραβούσε όλο και βαθύτερα στη δράση… Από την άλλη, ένα αμφιλεγόμενο αλλά -για μένα- κορυφαίο δωμάτιο, που κατάφερε εμένα, μία παίκτρια που δεν φοβάται εύκολα, όχι απλώς να λυγίσει αλλά και να χαράξει εικόνες που θα μείνουν ανεξίτηλες στο μυαλό μου μέχρι και σήμερα!
Όταν έχεις τέτοιες εμπειρίες, οι προσδοκίες για μελλοντικές δουλειές δεν γίνεται παρά να διογκώνονται, δημιουργώντας νέες προκλήσεις αλλά και μια γλυκιά ανυπομονησία για το τι μπορεί να ακολουθήσει.
Τι ακολούθησε λοιπόν; Το House On The Hill. Ακόμα ένα στοιχειωμένο σπίτι; ΟΧΙ, σε καμία περίπτωση! Αν θα έπρεπε να χρησιμοποιηθεί μία μόνο λέξη για το δωμάτιο, αυτή θα ήταν «ποιοτικό».
Περνώντας την πόρτα της έπαυλης, νιώθεις πως έχεις μπει σε μία καλή, παλιά ταινία τρόμου· από εκείνες που ξεκινούσαν ήρεμα και σου το έχτιζαν… Που δεν ήταν γεμάτες με έντονα, «φτηνά» jump scares, αλλά που έπαιζαν με το μυαλό σου, μέχρι να έρθει η στιγμή που δεν θα μπορούσες να ξεχάσεις με τίποτα! Από το trailer κιόλας είχα έναν ενθουσιασμό και προσδοκίες, που όχι μόνο δεν γκρεμίστηκαν, αλλά πήγαν ένα βήμα παραπέρα… Ίσως και περισσότερα!

Ιστορία βαριά και με βάθος· ζητήματα λεπτά, με μηνύματα με νόημα. Όχι πλοκή δύο σειρών και εμφανίσεις ηθοποιών απλά για να πεταχτείς στιγμιαία, αλλά εμπειρία που σου αφήνει το στίγμα της. Που σου ανεβάζει τους παλμούς, χωρίς να χρειαστεί να τρέξεις!
Επίσης, τόσο καλοδουλεμένα κινηματογραφικά και τόσο άρτια εκτελεσμένα, τολμώ να πω πως είχα καιρό να αντικρίσω! Σε συνδυασμό και με το πλήθος και την τοποθέτηση των γρίφων, καθώς και όλη τη ροή, πιστεύω πως βγαίνεις πραγματικά χορτάτος από κάθε άποψη· και θεωρώ πως ακόμα και η ομάδα με τη μεγαλύτερη εμπειρία δεν μπορεί να βγει πολύ νωρίτερα από τον αναγραφόμενο χρόνο.
Παράλληλα, οι χώροι είναι ρεαλιστικοί, πανέμορφοι και με λεπτομέρεια – όπως και κάθε αντικείμενο που βλέπεις. Υπάρχει μόλις ένα κομμάτι που εγώ θα άλλαζα σε έναν χώρο της έπαυλης!

Έζησα την εμπειρία σε δυάδα, πράγμα που δουλεύει εύκολα, ανεξάρτητα από την εμπειρία των παικτών. Αυτό που θα πρότεινα στους μελλοντικούς επισκέπτες είναι να έχουν παίξει τo “Παρεκκλήσι και Κατακόμβες” και να προτιμήσουν ομάδα δύο–τεσσάρων ατόμων.
Σίγουρα, σε ένα playtest θα υπάρξουν μικροθέματα· κομμάτια που θα έχουν άλλη τελική μορφή και σημεία με διαφορετική διαχείριση. Μιλάμε για μία μεγάλη έπαυλη και, ως άτομο που δεν έχει προσανατολισμό, ένιωσα πως χρειάζομαι καλύτερη καθοδήγηση με τα φώτα ώστε να μην χάνομαι.
Αν είσαι παίχτης που αναζητά αμέτρητα jump scares, έντονη δράση και σωματική επαφή, το House On The Hill ίσως δεν είναι το δωμάτιο για ’σένα. Το δωμάτιο απευθύνεται σε λάτρεις του κινηματογραφικού τρόμου, που δίνουν έμφαση στην ιστορία και που αναζητούν κάτι που θα τους μείνει στο μυαλό. Ως άτομο που δεν τρομάζει, είχα πραγματικά καιρό να νιώσω πως μία «εικόνα» χαράζεται στο κεφάλι μου!
Δεν θα ήθελα να μπω στην διαδικασία σύγκρισης με τα υπόλοιπα δωμάτια. Η σύγκριση από μεγάλη μερίδα παικτών βέβαια είναι αναπόφευκτη. Πράγμα λογικό, όταν μιλάμε για μια εταιρεία με τόσο έντονη ταυτότητα και ιστορία στον χώρο των Escape Rooms. Όμως, όπου και να τοποθετήσει κάποιος το δωμάτιο στην «λίστα» του, το μόνο σίγουρο είναι πως δεν πρόκειται για ένα δωμάτιο που θα περάσει αδιάφορο.
Συνοψίζοντας, η Lockhill φέρνει ένα πολύ διαφορετικό σπίτι στον κόσμο των escape rooms. Ένα σπίτι με τη δική του ιστορία, με τον δικό του, μοναδικό τρόπο αφήγησης. Ένα σπίτι γεμάτο εκπλήξεις, συμβολισμούς και αλληγορίες. Ένα σπίτι που, με τις κατάλληλες αλλαγές… θα μείνει, θα στοιχειώσει και θα ταρακουνήσει!

Δείτε επίσης το επεισόδιο των Escapades που είναι αφιερωμένο στο House on the Hill: