Αν θέλετε μια αντικειμενική θέση για το πόσο καλό είναι το Gloomhaven: ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΩΣΤΟ REVIEW ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΣΤΟ ΓΑΛΑΞΙΑ.
Εχμ, ψυχραιμία. Υπάρχει μια κάποια αντικειμενικότητα εδώ, το Gloomhaven ήταν για καιρό #1 παιχνίδι στο BGG και δεν είναι και πολύ μακριά τώρα. Τι εννοώ όμως με το “Gloomhaven”;
Το Gloomhaven είναι ένα σύστημα, μια σειρά παιχνιδιών. Περιλαμβάνει το ίδιο το Gloomhaven και το expansion του Forgotten Circles, το Jaws of the Lion, το Frosthaven. Επειδή είναι ανοιχτό σύστημα σε άλλους, υπάρχουν πολλά μικρά expansions και ένα μεγάλο, το Crimson Scales.
Επίσης, υπάρχει το Gloomhaven 2.0 που είναι ένα remaster βελτιωμένο του original. Τέλος, το Gloomhaven υπάρχει και σε ψηφιακή μορφή, σαν video game.
Θα μιλήσω για τα 2 που έχω παίξει εκτενώς: το Jaws και το original Gloomhaven.
Η μεγάλη δυσκολία για κάποιους είναι να καταλάβουν τι είδος παιχνιδιού είναι. Μοιάζει με RPG. Έχει φαντασία, χαρακτήρες πολύ κοντά σε κλασσικούς χαρακτήρες tank/healer/rogue κτλ. Έχει skills και επίπεδα και αντικείμενα. Βρωμάει RPG-ίλα ρε παιδί μου.
Αλλά είναι καρτοπαίχνιδο. Περίπου. Είναι ένα παιχνίδι που έχει δομηθεί με μικρή τράπουλα, την οποία θες να βελτιστοποιήσεις για να βγει το σενάριο. Περιέχει τακτική μάχη και τοποθέτηση στον χάρτη, αλλά παραμένει η βάση του οι κάρτες.
ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΠΑΙΧΝΙΔΑΡΑ. Το ενδιαφέρον που φτιάχνει με τις 10 καρτούλες του, τις μινιατούρες και τους αρκετούτσικους αντιπάλους, δεν το έχω δει αλλού. Κάθε γύρος έχει ενδιαφέρον, κάθε επίπεδο σου δίνει επιλογές, κάθε αντικείμενο επηρεάζει τον γύρο σου. Οι χαρακτήρες είναι πολλοί, πολύ διαφορετικοί και από τον έναν στον άλλο αλλάζουν τα πάντα, με τις ίδιες βάσεις κανόνων. Παικτικά, είναι μελωδία, κυλάει ανεμπόδιστα και ρυθμικά.
Έχει και ιστορία; Έχει. Μας νοιάζει; Μεχ. Κάτι κάνει, αλλά αμφιβάλλω ότι κάποιος παίζει Gloomhaven για την ιστορία. Το να ανοίξεις νέο αντικείμενο ή νέο skill είναι πολύ πιο ενδιαφέρον από το επόμενο πράγμα που έχει η πλοκή. Κάτι κάνει, έχει και ένα μικρό γρίφο μέσα το campaign, αλλά ντάξει. Εμένα δε με τράβηξε.
Για τα διαφορετικά παιχνίδια τώρα: Σίγουρα, ξεκινάει κανείς με Jaws of the Lion. Μικρό, καμιά 20αριά σενάρια, 4 χαρακτήρες, φτηνότερο, και έχει ωραίο tutorial για να μάθεις το παιχνίδι. Διαμαντάκι για να μπεις στο νόημα. Μετά, μάλλον συνεχίζουμε με Gloomhaven. Πιθανώς το 2.0, αφού είμαστε τόσο κοντά στην έκδοσή του. Πάνω από 90 σενάρια, 17 κάπου χαρακτήρες και ένα τεράστιο κουτί που θα κλείσει μόνο από επαγγελματίες παίκτες Tetris.
Μετά; Αν θες κι άλλο; Μετά δεν είναι καθαρές επιλογές, γι’ αυτό και δεν τις έκανα. Το Forgotten Circles μετατρέπει το παιχνίδι σε κάτι που μοιάζει περισσότερο με γρίφο, έχει μικτά σχόλια. Το Frosthaven είναι ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ. Σε όλα. Είναι μεγάλο, είναι πολύ πιο περίπλοκο (ο απλούστερος χαρακτήρας του κοντράρει τους πιο σύνθετους του original) και έχει ένα ολόκληρο νέο phase που διαχειρίζεσαι την πόλη και τις προμήθειές της. Προσωπικά, δεν με τράβηξε, αλλά ποιος ξέρει;
➕ Είναι το καλύτερο στρατηγικά co-op (κατ’ εμέ και κατά πολύ το BGG)
➕ Με λίγες 3D printed προσθήκες, το τραπέζι καταλήγει πανέμορφο
➕ Πραγματικά, τι άλλο θες; Κρατάει πολύ, έχει πολύ content, έχει free expansions!!
➖ Θέλει δουλειά για να το ανοίξεις κάθε φορά, όπως παιχνίδια του είδους του
➖ Κάποιες φορές ο παράγοντας τύχη σε σενάρια είναι καταστροφικός
➖ Ξεκινάει δύσκολο και γίνεται όλο και ευκολότερο
➖ Η ιστορία παίρνει πολλές βελτιώσεις, αν και δεν είναι κακή
