Ξέρω, ξέρω… ανυπομονούσες για τη συνέχεια… Ε, έπρεπε να αφήσουμε λίγη απόσταση από το ένα upload στο άλλο για μεγαλύτερο engagement. Marketing tricks, καταλαβαίνεις!
Πού είχαμε μείνει; Τέλος Day 2. Πάμε λοιπόν…
Day 3 – Best Day Ever!
Λοιπόν φίλε αναγνώστη, άκου να δεις τι θα σου πω τώρα.
Έχω παίξει πάνω από 600 escape rooms. Έχω εντυπωσιαστεί σε πολλά, έχω συγκινηθεί, έχω βιώσει συναισθήματα, έχω “ζηλέψει” σε φάση «αυτό θα ήθελα να το είχα σχεδιάσει εγώ» και γι’ αυτό συνεχίζω να παίζω. Τα escape rooms με γεμίζουν, είναι κάτι που βάζει το λιθαράκι του στη ζωή μου (την κοτρώνα μάλλον!).
Και μετά πήγα στο Londium.
Η καριέρα μου ως designer, παίκτη, enthusiast θα μπορούσε να τελειώσει εκεί.
Έκλαψα! Κυριολεκτικά! Δεν μπορούσα να πιστέψω τι βλέπω! Πόσο ρεαλιστικά και μαγικά σκηνικά, πόση προσοχή και στην παραμικρή λεπτομέρεια, τι όμορφες εικόνες, τι απίθανο ταξίδι!
Δεν είχα λόγια. Ακόμα δεν έχω. Και δε θέλω να έχω λόγια. Απλά πήγαινε. Πήγαινε να βιώσεις αυτήν την εμπειρία από μόνος σου. Μη βιαστείς, απόλαυσέ το. Άσε το μάτι σου να γεμίζει εικόνες. Κοίτα κοντά, δες μακριά. Ζήστο! Ρούφα το!
A London adventure with a steampunk touch.
«Θα καταφέρετε να ανακαλύψετε τι συμβαίνει στο Londium;
Θα έχετε την πονηριά να βοηθήσετε στη διάσωση της πόλης;
Θα αντέξετε την πίεση των δρόμων του Londium;» Γράφει στο website.
Θα αντέξετε την ομορφιά των σκηνικών, την τόση προσοχή στη λεπτομέρεια, τις υπέροχες μυρωδιές και τις συνεχείς εκπλήξεις, γράφω εγώ!
Αλήθεια, δε θέλω να σου πω τίποτα. Είναι ένα παιχνίδι για το οποίο αξίζει να ταξιδέψεις μόνο και μόνο για να το παίξεις. Δε θα θες να φύγεις από εκεί μέσα. Δες μόνο την είσοδο και θα καταλάβεις.
Το πιο όμορφο ταξίδι στο Londium ❤️
Είχαμε την τύχη κιόλας να γνωρίσουμε τον σχεδιαστή, ο οποίος είναι ένας γλυκύτατος
άνθρωπος, χαμηλών τόνων, που ενώ έχει φτιάξει αυτό το μεγαθήριο και πόσα ακόμα, τον συγχαίραμε για το απίστευτο αυτό πράγμα και ντρεπόταν και κοκκίνιζε.
Μας είπε πως ετοιμάζει τώρα παιχνίδι Back to the Future και εγώ έκλαψα από τη χαρά μου! Θα είναι έτοιμο αρχές του ’27, οπότε τρέχα να κλείσεις εισιτήρια!
6 στα 5 αστεράκια για το Londium και λίγα είναι! Perfection!
⭐⭐⭐⭐⭐
https://londiumescaperoom.com/
Και μετά το σοκ του Londium… θα ερχόταν το επόμενο σοκ.
Στο Insomnia Hotel, Krugger’s Secret.
6ωρη εμπειρία. Παιχνίδι, δείπνο και διαμονή.
Μας το είχαν hypάρει αρκετά και δεν μπορώ να τους κατηγορήσω, συγγνώμη, κι εγώ θα στο hypάρω. Πολύ. Αλλά όχι τώρα.
Όπως έκανα με το 11s, θα συμβεί και με το Krugger. Ξεχωριστό άρθρο, γιατί του αξίζει.
Πάμε παρακάτω όμως, γιατί έχω κάμποσα να σου πω ακόμα.
Day 4 – Hype took a down turn…
Το πρωινό της 4ης μέρας μας βρήκε στο στοιχειωμένο ξενοδοχείο του Krugger.
Ξυπνήσαμε, ήπιαμε τον καφέ μας και ξεκινήσαμε το ταξίδι της επιστροφής και προς το overhyped La Taberna.
Βρεθήκαμε για άλλη μια φορά σε ένα Μενίδι στη Βαρκελώνη. Ο ήλιος έλαμπε, ο καφές μας έλειπε, συναντήσαμε τους άλλους φίλους μας (που δε μας έφεραν καφέ!) και μπήκαμε σε ένα κτήριο που, αν δεν έγραφε “escape room” απ’ έξω, θα πίστευα πως μπαίνουμε σε έκθεση αυτοκινήτων για να μας δείξει ο πωλητής το καινούριο Volvo.
Εκεί μας συνάντησε μια “γριά” μάγισσα (?), μας μίλησε για μια οικογένεια, βρήκε στην ψυχή της φίλης μου της Αθηνάς το αίμα των απογόνων και μας έστειλε σε μια Ταβέρνα να τα πιούμε να ξεχάσουμε.
Στην Ταβέρνα συναντήσαμε μια υπέροχη ταβερνιάρισσα, λίγο μεθυσμένη θα έλεγε κανείς, αλλά αξιολάτρευτη μεθυσμένη! Τα ήπιαμε μαζί της, τα είπαμε, παίξαμε λίγο και φύγαμε για την αποβάθρα. Πειρατικό είναι το παιχνίδι, το ξέρεις ήδη, δε σου κάνω σπόιλερ, μη γκρινιάζεις πάλι.
Από εκεί και πέρα, η εμπειρία για μένα αμφιταλαντευόταν μεταξύ:
«α, τι ωραία σκηνικά»,
«πού είναι το παιχνίδι;»
και «δεν ακούω τίποτα…»
Είχα πάει με φοβερά υψηλές προσδοκίες, που δυστυχώς σε έναν βαθμό καταρρίφθηκαν.
Δε θέλω να το αδικήσω σε καμία περίπτωση. Αναγνωρίζω την ποιότητά του, τα φοβερά σκηνικά και την προσπάθεια που έχει γίνει. Απλά εμένα, σαν παιχνίδι, δε μου έκατσε. Σίγουρα παίζει ρόλο ότι ήμασταν 5 άτομα. Κακός αριθμός. 2-3 θέλει, όχι παραπάνω. Έτσι θα το ευχαριστηθείς πολύ περισσότερο και λόγω χώρων και λόγω γρίφων.
Όπως είπε χαρακτηριστικά και ο Άλεξ: αρκούσε ο πρώτος που περνούσε στον νέο χώρο να λύσει τον επόμενο γρίφο με το που τον δει. Μέχρι να έρθει και ο πέμπτος, είχαμε προχωρήσει. Έπρεπε να μπαίνουμε με κλειστά μάτια!
Στη δυάδα (max τριάδα), σίγουρα ανεβαίνει level η εμπειρία.
Ξαναλέω, δε θέλω να το αδικήσω. Είχε πολλά wow moments! Και γενικά μένεις με το στόμα ανοιχτό από αυτά που βλέπεις. Και τα κορίτσια που μας έτρεξαν ήταν εξαιρετικά.
Απλά εμένα… δε μου έκατσε.
4 αστεράκια θα του βάλω. Δε θέλω να το ρίξω, απλά όταν πας, πάρε μικρή ομάδα και μη βιάζεσαι να λύσεις. Και τα αυτιά σου ανοιχτά!
Ahoy!
⭐⭐⭐⭐
https://thecityescaperoom.com/barcelona/la-taberna/
Fast forward στο βράδυ της ίδιας μέρας.
Μετά την εμπειρία μας στην Ταβέρνα… spoiler alert: θα ερχόταν μία ακόμα απογοήτευση…
Κάποιος, κάπου, κάπως, μου είχε πει για το Outline. «Ό,τι πιο horror έχει να προσφέρει η
Ισπανία», ρεαλιστικά σκηνικά, τρόμος, περιπέτεια, φοβερό gameplay…
Ε, είναι δυνατόν να χάσω τέτοια εμπειρία;!
Το έκλεισα λοιπόν και η στιγμή να ζήσω αυτή τη σούπερ τρομακτική εμπειρία έφτασε.
Ένα θα σου πω…
Ήταν όντως τρομακτικό.
Αλλά όχι έτσι όπως θα θέλαμε…
Φτάσαμε πράγματι σε ένα παλιό εργοστάσιο (ρεαλιστικά σκηνικά – check!). Χτυπήσαμε, η πόρτα άνοιξε, δε συναντήσαμε κανέναν, κάναμε τα διαδικαστικά, πληρωμές κλπ, βρήκαμε ένα κλειδί και ανοίξαμε την πόρτα της κόλασης.
Γιατί αυτά που θα ακολουθούσαν… ήταν πραγματική κόλαση.
Ξεκίνησε χαριτωμένα το παιχνίδι. Κάτι διάδρομοι, κάτι ωραία jumps, πολύ ωραία μάσκα ο “κακός” και αίλουρος, του το δίνω. Όλα καλά σχετικά στην αρχή. Είχε και κάτι χαριτωμένα γριφάκια (πάρε-βάλε, μη φανταστείς κάτι τρελό, αλλά οκ).
Και μετά… το χάος.
Βρώμα;
Σκουριά;
Σκόνη που ταξίδευε με fast travel στα πνευμόνια;
Θα με πεις υπερβολική, αλλά όπως πήραν το χρόνια κλειστό εργοστάσιο… έτσι το άφησαν! Το παιχνίδι όσο περνούσε η ώρα γινόταν όλο και χειρότερο και όλο και λιγότερο τρομακτικό. Ήταν σαν να έφτιαξαν την αρχή, μετά να τους τελείωσαν τα λεφτά και οι ιδέες και να είπαν: “fuck it, ό,τι είναι τώρα, ας ανοίξουμε”.
Και αυτό το παιχνίδι έχει ένα κάρο awards…
Αλήθεια, δε σας καταλαβαίνω!
Κράξε με που τους κράζω, πήγαινε αν θες. Αλλά να θυμάσαι: εγώ σε προειδοποίησα!
Εισπνεόμενα να πάρεις, άσε τη ζακέτα…!
1 αστεράκι. Και αυτό για τον ηθοποιό και τη μάσκα του.
⭐
https://outlineescaperoom.es/
Day 5 – Last Day και τα μέσα – έξω
Ήρθε η μέρα που θα αποχαιρετούσαμε τη Βαρκελώνη… αλλά δεν μπορούσαμε να την
αφήσουμε χωρίς ένα τελευταίο παιχνίδι πριν την πτήση.
Αυτό το παιχνίδι δεν το είχαμε κλείσει από πριν, αλλά το έπαιξαν οι άλλοι φίλοι μας και μας είπαν: «παίξτε το οπωσδήποτε!»
Ευτυχώς τους ακούσαμε!
Intracorpus λέγεται. Και αν δεν καταλαβαίνεις από το όνομα τι θα συμβεί… εγώ σίγουρα δε θα σου πω. Δε θέλω να σου κάνω spoiler.
Φτάσαμε πάλι στη Θήβα της Βαρκελώνης και μπήκαμε σε μια ακόμα εταιρεία κινητής
τηλεφωνίας… που τελικά ήταν νοσοκομείο.
Ο γιατρός μας έδωσε χαρτάκι για να πάρουμε σειρά και μας έστειλε στην αίθουσα αναμονής.
Κρύα λίγο η αίθουσα. Όπως κρύα ήταν και η έναρξη του παιχνιδιού.
So far… so meh.
Και μετά…
Όλα πήραν την κάτω βόλτα.
Και ήταν από τις ωραιότερες κάτω βόλτες που έχω κάνει!
Αλήθεια, δε θέλω να σου πω τίποτα. Θέλω να πας να παίξεις. Γιατί αυτό θα κάνεις: θα παίξεις. Θα το ευχαριστηθείς με την ψυχή σου. Με όλο σου το μέσα.
Το Intracorpus θα πάρει 5 αστεράκια.
⭐⭐⭐⭐⭐
Γιατί 6 παίρνει μόνο ο Θεός… και το Londium!
https://vortexescape.com/intracorpus
Αυτό ήταν λοιπόν.
Θα ακολουθήσει ένα ακόμα filler part, γιατί όπως σου είπα για 11s και Krugger’s Secret θέλω να στα πω λίγο πιο αναλυτικά και ξεχωριστά.
Ένα escape room trip στη Βαρκελώνη αξίζει να το κάνεις. Εγώ άφησα πολλά ακόμα που ήθελα να παίξω και σίγουρα θα επιστρέψω.
Έχουν κάνει εξαιρετική δουλίτσα οι Ισπανοί και ακόμα κι αν δεν ταξιδεύεις για παιχνίδι, αν βρεθείς εκεί αξίζει να παίξεις 1-2.
Επόμενη δική μου στάση: Πράγα, στα τέλη του Μαΐου, στο Escape Room Summit… όπου θα σου κάνω πλήρη κάλυψη.
Θες δε θες.
Hasta la próxima!
