Το παιχνίδι που κατάφερε να κάνει evade τους φανς της μυθολογίας του Κθούλου
Disclaimer: Το παρόν άρθρο δεν είναι εκτενές review. Πρόκειται απλώς για τις συνοπτικές σκέψεις μου γύρω από τον τίτλο της Artefacts Studio.
Disclaimer 2: Το παρόν άρθρο αφορά κατά βάση τους 100 ανθρώπους στη χώρα μας (είμαστε τόσοι;) οι οποίοι έχουν παίξει ένα από τα πιο αγαπημένα μου επιτραπέζια, το Mansions of madness!
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή…
Το μακρινό 2011 η Fantasy Flight κυκλοφορεί στην αγορά το επιτραπέζιο παιχνίδι Mansions of madness. Ένα παιχνίδι τρόμου βασισμένο στα μυθηστορήματα του συγγραφέα H. P. Lovecraft. Ημισυνεργατικό (ένας παίκτης χειρίζεται τα τέρατα), με απίστευτα όμορφα tiles (πλακίδια που αποτελούν το ταμπλό) και φοβερή ατμόσφαιρα που σε “βάζει” στο παιχνίδι. Μου θυμίζει έντονα το αγαπημένο Hero Quest και γενικότερα παιχνίδια αυτής της κατηγορίας, αλλά διαδραματιζόμενο στον κόσμο μας με φριχτά τέρατα από άλλες διαστάσεις που προσπαθούν να μας καταβροχθήσουν.
Το 2016 κυκλοφορεί η δεύτερη έκδοση του παιχνιδιού με ανανεωμένους κανόνες και όντας πλήρως συνεργατικό καθώς το ρόλο του “κακού” αναλαμβάνει εφαρμογή που εκτός από το χειρισμό των τεράτων, χαρίζει ατμοσφαιρική μουσική και βαθύτερη εξερεύνηση (αντίο ζωή, αντίο πορτοφόλι..) Κυκλοφορούν επεκτάσεις με περισσότερο περιεχόμενο και νέα σενάρια.
Και κάπου μέσα στο 2018 ανακοινώνεται η ψηφιακή μεταφορα του παιχνιδιού με αρχικό τίτλο Mansions of Madness: Mother`s Embrace! Όπως ήταν φυσικό μου “τραβάει” αμέσως το ενδιαφέρον. Γνώριμοι χαρακτήρες από το επιτραπέζιο (εδώ να αναφέρουμε πως η Fantasy Flight έχει δημιουργήσει ένα κοινό σύμπαν με τίτλο Arkham Files, στο οποίο διαδραματίζονται τα παιχνίδια της που έχουν να κάνουν με Lovecraftian Horror) και screenshots που παραπέμπουν και με “βάζουν” στο κλίμα του επιτραπεζίου.
Δύο χρόνια μετά το παιχνίδι αλλάζει στούντιο ανάπτυξης και μετονομάζεται σε Arkham Horror: Mother`s Embrace, που υποθέτω πως γίνεται λόγω του ότι η ονομασία Arkham Horror είναι πολύ πιο γνωστή και γενικευμένη, τουλάχιστον στην Αμερική.
Κυκλοφορεί πια στις 23 Μαρτίου 2021 παίρνοντας ανάμεικτες εώς κακές κριτικές. Πάμε να δούμε τώρα ποια είναι τα θετικά και ποια τα αρνητικά του παιχνιδιού για τα δικά μου τουλάχιστον γούστα.
Βρισκόμαστε στη δεκαετία του 1920 και επιλέγουμε έναν από τους επτά διαθέσιμους χαρακτήρες/ερευνητές, για να ανακαλύψουμε τις συνθήκες γύρω από τη δολοφονία μίας Ακαδημαϊκής καθηγήτριας του Πανεπιστημίου Miskatonic. Σύντομα γινόμαστε μέλος μίας ομάδας συμμάχων και καταλήγουμε να χειριζόμαστε τρεις χαρακτήρες κατά τη διάρκεια κάθε αποστολής, ο καθένας με τα δικά του πλεονεκτήματα και ιδιότητες, ενώ το “φάντασμα” της καθηγήτριας μας ακολουθεί σε κάθε μας βήμα σχολιάζοντας τα δρώμενα, because why not?, χωρίς εμείς να μπορούμε να την αντιληφθούμε. Επισκεπτόμαστε πολλές τοποθεσίες τόσο σε ανοικτούς όσο και σε κλειστούς χώρους με το παιχνίδι να έχει adventure στοιχεία όπως επίλυση γρίφων και turn-based combat η οποία παραπέμπει πολύ στο επιτραπέζιο. Τα γραφικά και η μουσική επένδυση είναι όμορφα αλλά απλοϊκά. Η μάχη είναι αρκετά basic χωρίς να προσφέρει κάτι καινούριο στα παιχνίδια αυτού του είδους ενώ κάποια RPG στοιχεία κάνουν δειλά την εμφάνισή τους. Τα ξόρκια που πραγματοποιούνται έχουν δυστυχώς όλα το ίδιο οπτικό εφέ και το μόνο που αλλάζει επιλέγοντας έναν νέο χαρακτήρα για δεύτερο playthrough είναι κάποιες ατάκες διαλόγου. Η ιστορία κρατά το ενδιαφέρον-χωρίς βέβαια να ενθουσιάζει- ενώ το plot twist το είδα να έρχεται από την τρίτη μόλις αποστολή.
Παρά τα πολυάριθμα προβλήματα το παιχνίδι “τρέχει” αρκετά καλά και μεταδίδει ωραία Cosmic Horror ατμόσφαιρα με όλα τα απαραίτητα, αλλά αγαπημένα, κλισέ του είδους. Κάποιος που έχει παίξει τα επιτραπέζια παιχνίδια βρίσκει επιπλέον ενδιαφέρον στο να βλέπει να ζωντανεύουν μπροστά του χαρακτήρες και τέρατα που μέχρι πρότινος είχαν πλαστική ή χάρτινη μορφή (φιγούρες και standees). Το Artwork είναι επίσης πιστό με τα επιτραπέζια (Mansions of Madness, Arkham Horror, Eldrich Horror κ.λ.π) και γενικά νιώθεις πως βρίσκεσαι σε γνώριμο περιβάλλον.
Εν τέλει, οι γνώστες του κόσμου των Arkham Files θα εκτιμήσουν το παιχνίδι για αυτό που προσπαθεί να προσφέρει, αλλά μέχρι εκεί. Σίγουρα δεν είναι για όλους, αλλά εσείς οι υπόλοιποι 99 φίλοι του Mansions of Madness θα το απολαύσετε!
